Waardeer dit bericht

Mijn naam is Astrid Gregorowitsch-Biegel, geboren te Den Haag in 1958.

Ik ben getrouwd en heb 3 kinderen, 1 zoon van 21 jaar en twee dochters van 19 en 17 jaar.
Met dit verhaal kan ik hopelijk meer vrouwen die zich in dezelfde vervelende positie bevinden bereiken.
Na 3 toch wel zware bevallingen, is er met mijn lichaam toch wel wat gebeurt blijkt achteraf.
In 1997 is mijn baarmoeder verwijderd na 5 jaar buikpijn en een menstruatie van 3 weken achter elkaar.
Toen die verwijderd is bleek na onderzoek dat mijn baarmoeder vol zat met cystes. Dit was wel een goede keus de buikpijn is nooit meer teruggeweest. Mogelijk is dit mede oorzaak zijn geweest van mijn blaasprobleem, omdat mijn baarmoeder vaginaal verwijderd is. De zenuw kan beschadigd zijn door deze operatie maar logischerwijs ook door de bevallingen.

Vanaf de jaren 90 werd ik geplaagd met regelmatig terugkerende blaasontstekingen! Na een antibiotica kuur verdwenen de klachten dan wel weer even maar met enige regelmaat kwamen ze toch steeds weer op visite in mijn lichaam. De voorgeschreven kuren zijn dan door mij ook niet meer te tellen met als resultaat dat ik zo goed als resistent ben geworden voor antibiotica. Dat heeft geresulteerd in het feit dat ik bij een hevige blaasontsteking aan het infuus heb gelegen in diverse ziekenhuizen in Den Haag. Een normaal leven lijden leek voor mij zo goed als verkeken en ik zou moeten leren leven met koortsaanvallen als gevolg van een blaasinfecties die zich in 2006 aandiende en ook niet meer weg wilde uit mijn lichaam.

Na 10 jaar heb ik de stap genomen om een second-opinion aan te vragen bij een ander ziekenhuis. Maart 2007 kon ik daar terecht, weer de hele molen van onderzoeken ondergaan maar nu kreeg ik ook klachten als ik nieste verloor ik druppels urine. Voor mijn toenmalige Uroloog een teken om in te grijpen op 28 november 2007 kreeg ik een TVT-bandje en dat zou betekenen dat ook mijn blaas minder gelegenheid kreeg om te zakken. TVT is geplaatst, daarna kon ik niet meer zelf plassen met gevolg overvolle blaas en een pijnlijke buik. In het ziekenhuis kreeg ik een katheter ze haalden er 800 cc urine uit (niet gek dat ik vaak een blaasontsteking had).
23 januari 2008 werd er weer ingreep gedaan, de plasbuis werd opgerekt, in de hoop dat ik weer zelf kon plassen, helaas ik was aangewezen op zelf katheteriseren. Volgende operatie 13 februari 2008 het TVT bandje is weer verwijderd, opvolgend om in april weer 4 dagen in het ziekenhuis te worden opgenomen aan een infuus, ik was resistent voor de antibiotica (kreeg dikke vingers en blaasjes op mijn lichaam).

Wat nu te doen?
Weer een second-opinion ditmaal in Amsterdam, daar moest ik een tijd op de afspraak wachten maar in juni 2008 kon ik terecht.
Hoopvol ben ik op consult geweest, maar na 10 minuten stond ik weer buiten. De moeite werd genomen om de verwijsbrief van de Uroloog voor de te lezen, maar het enige wat werd geantwoord was:”TEL UW ZEGENINGEN EN LEER ER MAAR MEE LEVEN”! Mijn wereld stortte in, dit zou betekenen dat ik de rest van mijn leven 8 tot 10 keer per dag zelf zou moeten katheteriseren. Mijn leven stond op zijn kop, ik leefde op de klok om de 2 a 3 uur katheteriseren. Niet erg opbeurend maar ik voelde me opgesloten in mijn eigen huis.

Via internet kwam ik op de site van de PVVN. Daar kwam ik het levensverhaal tegen van Sjaan Spooren, na dit aandachtig te hebben gelezen dacht ik dat het mijn verhaal was.
De volgende dag heb ik telefonisch contact gehad met haar, zij gaf mij het advies om zeker niet op te geven en naar een ander ziekenhuis te gaan. Dit maal ging ik naar het LUMC. Na vele gesprekken en onderzoeken stelde de professor voor om een proefstimulatie te plaatsen, dat gebeurde op 24 maart 2009 , ik kon mijn geluk niet op, het werkte ik kon na 1 ½ jaar weer zelf plassen.
Op 30 maart werd de proefstimulatie weer verwijderd, helaas ik kon niet meer zelf plassen weer terug bij af.
Gelukkig ik kreeg de definitieve neurostimulator geplaatst op 5 mei 2009 (Bevrijdingsdag nog wel) en sindsdien ben ik nu herstellende van de operatie maar gelukkig kan ik weer zelf plassen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *