skip to Main Content
Secretariaat: 088 - 7306801 | E-mail: secretariaat@pvvn.nl

Ervaringsverhaal over de Neurostimulator voor de blaas en darmen van een 24 jarige vrouw

Neurostimulator blaas/darm

Ik zal eerst iets over mijzelf vertellen.
Ik heet Priscilla Spaak, ben 24 jaar oud en ben woonachtig in Groningen.
Vanaf dat ik een klein kind was, heb ik al last van blaasproblemen. Dit openbaarde zich doordat ik moeite had met plassen, ook had ik vaak last van blaasontstekingen.
Ook voelde ik nooit dat ik moest plassen omdat ik deze signalen nooit doorkreeg.
Dit probleem werd als maar groter, en ik kreeg er zelfs last van mijn nieren door.
Daarnaast ging het steeds meer mijn leven bepalen.

Ik ben toen naar het UMCG gegaan en heb daar een uroloog bezocht, waarna ik een onderzoekstraject ben in gegaan. Uit al die onderzoeken bleek dat mijn blaas niet meer functioneerde. Dus moest ik 6 a 8 keer per dag een katheter gaan gebruiken. Dit was echt een ramp voor mij. Dus na een aantal gesprekken werd het duidelijk dat ik traject zou ingaan voor het verkrijgen van een neurostimulator. Als dit niet zou werken was het een stoma geworden.

Ik kwam op de lijst voor een proefstimulator en na 3 maanden was ik aan de beurt. Ik vond het erg spannend hoe het zal zijn en welke uitwerking het voor zal hebben. De operatie ging goed en tijdens de operatie zou gelijk, als het zou werken, de definitieve electrode worden geplaatst. Hier was ik erg blij mee, ook omdat de definitieve electrode gelijk werd geplaatst. Ik kreeg een proefperiode van 2 weken om te zien of het ook een goede uitwerking heeft op mijn blaas.

Na de operatie had ik er wel wat pijn aan, wat te vergelijken is met de pijn nadat je hard op je kont bent gevallen. Het was ook bont en blauw, maar na een paar dagen trok de pijn langzaam weg en het blauwe werd ook minder. Eerste week van de proef merkte ik er niet echt veel en maakt mij hier dan ook wel zorgen om, echter in het ziekenhuis zeiden ze dat ik het tijd moet geven. Opeens in de tweede week voelde ik een prikkeling, dit voelde best gek. De volgende dag nadat ik die prikkeling had gevoeld voelde ik dat ik moest plassen, dit voelde heel gek voor mij. En zo kreeg ik in de loop van de week steeds meer gevoel in mijn blaas en ging het plassen steeds beter. Ik was hier zo blij mee.

Na de proefperiode krijg je een nieuw onderzoek of te bepalen of de stimulator inderdaad het gewenste effect heeft. Want het moet namelijk een verbetering zijn van minimaal 50%, anders krijg je niet de definitieve. Uit het onderzoek kwam naar voren dat het bij mij het gewenste resultaat geeft.

Nu ben ik anderhalf jaar verder en ik ben er heel erg blij mee. Ik voel weer als ik moet plassen, kan weer goed plassen en hoef nog maar 1 a 2 keer per dag een katheter te gebruiken om de blaas even goed leeg te krijgen voor de rest doet de blaas het allemaal zelf. De neurostimulator voel ik bijna niet meer en het litteken is erg mooi genezen. De stimulator moet bij mij ongeveer 1 keer in de 5 jaar worden vervangen, omdat dan de batterij leeg is.

Dingen waar ik tegen aanloop met de stimulator zijn; dat als ik gewinkeld heb soms de alarm poortjes afgaan omdat ze reageren op de stimulator soms komt het voor dat de poortjes de stimulator uitzetten. Daarom heb ik altijd mijn pasje bij mij om deze aan het personeel te laten zien en de afstandbediening om hem weer aan te zetten. Als ik op vakantie ga met het vliegtuig, kan ik niet door de detectiepoortjes lopen omdat die reageren op de neurostimulator. Geef dan even aan de beambten dat je een stimulator hebt, dan zal je gefouilleerd worden. Daarnaast als je een klap tegen je billen aankrijgt, kun je een kleine stroomstoot krijgen.

Ik heb er vooral veel voordelen bij en weinig tot geen nadelen.

Mocht er nog iemand vragen hebben kunt u altijd bij mij terecht voor vragen

Met vriendelijke groet,
Priscilla Spaak

Back To Top